شعر چشمانش غزلی از ابراهیم سحری فومنی

شعر چشمانش دل دیوانه را بر باد داد
عشوه هایِ اهلی اش را دست هر صیّاد داد

بی خبر آمد میانِ جانِ شیرینم نشست
تیشه ی مرگی به دست بسته ی فرهاد داد

گفتمش با من بمان و لطف روزم را نگیر
ساده دل خود را نثار هر شب شیّاد داد

باغبانم کاش می شد تا بهارانش کنم
باغ دل را ترک کرد و دست بادا باد داد

کار دستم داده او چون قاتلان حرفه ای
تیغ ابرویش سر سبز مرا بر باد داد

#ابراهیم_سحری_فومنی