مرد پاییزی

مهر من رفته و آبان شده است

غم از این قصه فراوان شده است

با شمایم دلتان صاف و زلال !

چشم من چشمه ی باران شده است

دلم از فاصله ها دل خون است

نطفه ی حوصله بی جان شده است

برگ زرد و دل زرد و همه درد

طبع سرسبز بیابان شده است

زردیِ چهره خبر داد که هی!

این بهار است که زندان شده است

سی و اندی ست دلم پاییز است

آه از این گریه که مهمان شده است

دل پاییزی,ِ مردِ پاییز تشنه ی مهر در *آبان شده است #ابراهیم_سحری_فومنی

*ماه دوم ابان به معنی ایزد بانوی نگهبان آب ها