#هنوز_امید

تکیه نمی دهم به شب
تا کم کم
کور کند مرا.
من آنم که دنبال روشنایی بوده ام.
پس...
یله می دهم بر عصای امید
و می گشایم ساک خورشیدم را
تا ...
صبح شوم
لبخند شوم .
دوست دارم بگویند
دیده ایم دیوانه ای را
که در شالیزار درد
با مرمان امید ....می رقصد.

#ابراهیم_سحری_فومنی